ZYGMUNT NOSKOWSKI (1846-1909) Polski kompozytor, pedagog, dyrygent i publicysta muzyczny. Jako pięciolatek rozpoczął naukę gry na fortepianie, a zaraz potem zaczął uczyć się gry na skrzypcach. W 1864 roku wstąpił do Instytutu Muzycznego w Warszawie, gdzie uczył się u Apolinarego Kątskiego (skrzypce) i Stanisława Moniuszki (kontrapunkt, kompozycja, śpiew chóralny). Podczas studiów doskonalił się również w grze na fortepianie, organach i trąbce. Jednocześnie przygotowywał się do kariery urzędniczej (aplikacja w komisji skarbu), ale ostatecznie porzucił ją na rzecz muzyki i w roku 1867 uzyskał dyplom ukończenia Instytutu. Po studiach przez wiele lat grał na skrzypcach w orkiestrze Teatru Wielkiego w Warszawie występując również jako śpiewak, pianista i dyrygent. Następnie wyjechał na dwuletnie studia do berlińskiej Akademii Muzycznej. Jako dyrektor Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego (którą to instytucję prowadził od 1880 roku) doprowadził je do rozkwitu, podnosząc poziom prowadzonej przez siebie orkiestry tej placówki. Partycypował również w staraniach o powołanie do życia Filharmonii Warszawskiej (póżniejszej Narodowej), która powstała w 1901 roku. W tej instytucji piastował stanowisko drugiego dyrygenta.W latach 1903-04 organizował tam cykl 12 audycji poświęconych dziejom form i gatunków muzycznych. Pierwsze laury kompozytorskie przyniosły mu ,,Krakowiaki" (na fortepian na cztery ręce),wywołujące zachwyt Franciszka Liszta, gdy przegrywał je wraz z Noskowskim składającym mu wizytę w Weimarze. Największe jednak i trwałe znaczenie z jego utworów symfonicznych zachowała uwertura koncertowa ,,Step" przez długie lata najbardziej reprezentatywna pozycja polskiej symfoniki. Obok twórczości orkiestrowej pisał utwory dla młodszych wykonawców. Do polskiej literatury pedagogicznej wszedł na stałe zbiór ,, Piosenek dla dzieci " oparty na wierszach Marii Konopnickiej. Z ogromnym zapałem przez całe życie zajmował się publicystyką muzyczną, pedagogiką i pisaniem podręczników. Pracując m.in jako kierownik chóru w Instytucie dla Głuchoniemych i Ociemniałych (1871-72), stworzył system zapisu muzycznego dla niewidomych. Będąc profesorem kompozycji, kontrapunktu i teorii w Konserwatorium Warszawskim podniósł nauczanie tych przedmiotów na bardzo wysoki poziom. Wprowadził on zasadę, iż nauka przedmiotów teoretycznych obowiązywała również studentów kształcących się na wirtuozów-instrumentalistów Zdaniem Noskowskiego dogłębna znajomość teorii okazywała się niezbędna dla rozumienia i właściwego interpretowania muzyki. Wymagając od swoich uczniów doskonałego opanowania klasycznej techniki kompozycji, Noskowski cenił indywidualności twórcze, uważając, że po osiągnięciu odpowiedniego stopnia wiedzy każdy z nich powinien iść samodzielną drogą. Spod jego skrzydeł wyszli m.in tacy kompozytorzy jak Karol Szymanowski, Henryk Melcer, Ludomir Różycki czy Grzegorz Fitelberg. W swojej działalności, jak i twórczości kompozytorskiej zawsze starał się podkreślać polskość. Jako kilkunastoletni chłopak brał udział w powstaniu styczniowym. Pod koniec życia, czując spadek sił witalnych, mówił do uczniów : ,,Kiedy umrę, nie wymieniajcie żadnych moich tytułów ani stanowisk, napiszcie tylko :-muzyk polski-". Państwowa Szkoła Muzyczna I stopnia w Świebodzinie nosi imię kopmpozytora od 1981 roku. Copyright © 2002 PSM I st im. Z. Noskowskiego w Świebodzinie. All rights are reserved Desing By Daro